Hilton Rotterdam
14-11-11 / 31-12-11

 


 
Voor deze tentoonstelling koos Maud een aantal figuratieve en abstracte werken.
 
Het 6-luik "de Uitvluchten" is geïnspireerd op reizen maar ook op de letterlijke uitvluchten die bijna iedereen wel eens verzint en waarvoor je niet eens hoeft te vertrekken... maar wel een ontsnapping kan zijn. Het is op het eerste gezicht speels en vrolijk werk, met een ondertoon, zoals de titel doet vermoeden. Er zit echter een adder onder het gras. Een uitweg, zoals ook letterlijk een reis kan zijn ...
 
Een dubbele betekenis ook zichtbaar in de techniek, de gelaagdheid in het werk: Maud schildert en verbergt, graaft het weer op, zoals een hond het bot weer opgraaft...
De gelaagdheid in de verf is voor haar als geschiedenis.
 
Een ander figuratief werk, het drieluik "Dansenden Kurkeiken", heeft die gelaagdheid juist niet. Tijdens een studiereis in Portugal streek Maud in de herfst neer net onder Lissabon, Alentejo. Door de verzengende hitte, bleef ze vaak op één plaats. Het uitzicht was steeds hetzelfde: de kurkeiken en de gedraaide hoorns van de geiten op de farm waar ze verbleef. Dit beeld stond op haar netvlies gegrift, alsof de vormen een dans aangingen met elkaar.
 
Stenen hebben haar altijd geboeid, van haar reizen neemt ze altijd wel wat stenen mee. Voor haar zijn ze figuratief en abstract in één. Een beeldhouwer brengt stenen tot leven door er vormen in aan te brengen of de vorm te veranderen. Maud schildert levende stenen zoals zij ze ziet: beweeglijk én onverstoorbaar.
 
Maud: "We kijken vaak tegen een steen aan als een onverstoorbaar element waar wij als mens omheen bewegen en leven en ook weer verdwijnen wanneer het voor ons tijd is om te gaan. De steen blijft onverstoorbaar... en beweeglijk. De steen heeft geen wens of verlangen en houdt ons zó de spiegel voor..."
 
De expositie werd op 24 nov 2011 geopend door Mw. Antoinette Laan, wethouder  van Kunst en Cultuur Rotterdam.


^ Naar boven